کودک و نوجوان

همدلی

به نام خدا

آیا مهمه که همیشه با فرزندم همدلی نشون بدم؟

قبل از اینکه بخواهیم به سوال بالا جواب بدیم خوبه که با مفهوم همدلی آشنا بشیم.

در همدلی، ما در تلاشیم که عواطف و احساسات فرد مقابل رو درک کنیم و واکنشی دلسوزانه به دنیای ذهنیش نشون بدیم. همین که بتونیم احساسات مشترک باهاش داشته باشیم، یعنی تونستیم همدل باشیم. یعنی اگه فرزندمون ناراحته، ما هم ناراحت باشیم و اگه خوشحاله، ما هم خوشحال باشیم. شخصی که داره همدلی میکنه در نهایتش حال طرف مقابل رو بهتر میکنه.

 

همدلی

حالا میریم سراغ جواب به سوالمون:

نه، خیلی از گفتگو هایی که ما با کودکانمون داریم، اتفاقیه. همدلی زمانی اتفاق میوفته که کودکمون میخواد ما چگونگی احساسش رو درک کنیم. انعکاس احساس مثبت مسائل کمی به بار میاره. برای والدین سخت نیست وقتی که فرزندشون با  اشتیاق میگه “امروز ریاضی نوزده گرفتم.”  در پاسخش با همون اشتیاق بگن “نوزده! آفرین، پس باید خیلی خوشحال باشی.”

به وقت بروز عواطف منفی کودک  هست  که نیازمنده مهارته. اینجاست که باید از وسوسه های قدیمی  برای نادیده گرفتن احساسات و عواطف بچه ها و گرفتن نتایج اخلاقی از موضوع بگذریم.

پدری میگفت اون چیزی که باعث شده نسبت به نیاز های عاطفی پسرش حساس تر بشه، این بوده که دریافت ناراحتی های عاطفی و نادیده گرفتن اونا میتونه درست به اندازه دردای جسمانی برای کودکش زجرآور باشه.

مواردی که در درک احساس کودکمون به ما کمک میکنه:

  • ما میتونیم با توجه و آرامش کامل به حرفاشون گوش بدیم.
  • میتونیم احساسات بچه هارو با کلمه هایی مثل متوجهم، هوم م م و … تایید کنیم.
  • میتونیم به احساس اونا اسم بدیم: به نظرم بی نتیجس
  • میتونیم آرزوهای اونارو بطور خیالی برآورده کنیم: کاش میتونستم الان برات یه عروسک گنده مهیا کنم.
  • همه احساسات میتونه مورد پذیرش باشه و اقدامات باید محدود باشه: میفهمم چقدر از دست برادرت ناراحتی، چیزی که میخوای بگی رو با حرف بگو نه با مشت.

 

شما چطور با کودکتون همدلی می کنید ؟

 

نویسنده : الهه طحان – مژده خواجه پور

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا